2010 yılı Avurupa Kültür Başkenti olan kentler İstanbul-Pecs-Essen (Rurh bölgesi) ‘den çeşitli kurumlar ve üniversitelerin bir araya gelerek ortak düzenledikleri workshop serisinin İstanbul ayağı “Temporary İstanbul“un atölye çalışması öğrencilerle Kasım ayında yapılmıştı. İdil Erkol ile birlikte grup yürütücülerinden olduğum worksop’ta çalışma alanı Haliç Tersaneleri idi ve workshop üç ülkeden gelen öğrencilerle birlikte analiz sürecine odaklanıyordu.

Çalışmanın ikinci bölümünde ise öğrenciler ülkelerine dönerek, bir jüri tarafından değerlendirilmek üzere 2 aylık bir sürecin sonunda alanla ilgili projeler ürettiler. Jüri ise geçtiğimiz günlerde toplandı ve Haliç Tersaneleri için seçilen proje açıklandı. Kazanan Türk ekibi tebrik ediyoruz! Sürecin en güzel yanı ise seçilen projenin yazın uygulanacak olması ve Haliç Tersaneleri’nin 2010 AKB etkinlikleri kapsamında kamuya açılması…

Geçen sene içerisinde deneyimlediğimiz farklı üretimlerden biri de Güneş Ağacı’nın tasarımı idi. Enerji konusunda bilinçlendirme ve farkındalık amacıyla yola çıkan Güneş Ağacı 2010′un ilk aylarında prototip olarak üretilip, çeşitli fuarlarda ve organizasyonlarda tanıtılacak.

Geçen akşam PAB’ın ofisinde İdil Erkol bize baharda bir workshop nedeniyle ziyaret ettiği Macaristan’ın Pecs kentini anlattı. Gelen herkese ve en başta İdil’e teşekkür ediyoruz:)

Önümüzdeki haftalarda yapılacak bir sonraki sunumda Dilara Sezgin Japonya’yı anlatacak.

programın devamı ise aşağıda…

Betonart’ın 2009 sonbahar sayısındaki dosya çağdaş Brezilya mimarlığını ele alıyor. Brezilya’nın çağdaş mimari dilini, üzerine kurduğu modern mimari mirası ile ilişkisi üzerinden ele alıp, bu mirası yeni nesil üretimlerin nasıl yorumladığına odaklanıyor.

Öncü modernist yapılarıyla, Batı-dışı coğrafyalardaki modernlikler arasında ayrıcalıklı bir konuma sahip olan Brezilya’da, 1930’lardan 1960’a uzanan süre zarfında, Lucia Costa ve Oscar Niemeyer başta olmak üzere dönemin mimarlarının ortaya koyduğu ürünler bir “Brezilya Modernizmi miti” yaratmıştı. Bu sayıda, sayısız dergide yer alan bu “mit” yerine, bu mitin sonrasında inşa edilenlere odaklanıldı, sözü edilen o parlak modernist dönemin daha sonraki dönemlerdeki mimarlıklara etkisi irdelendi. Dosyanın ilk metni olan “1950 ve 70’lerin Öteki Brezilya Modernlikleri” yazısında Ruth Verde Zein, 1950 ila 1970 yılları arasında inşa edilen yapıları öncüleriyle kıyaslarken, 1970’lere uzanan dönemdeki üretimin çağdaş 21. yüzyıl mimarisi için önemli ipuçları barındırdığına işaret ediyor. Flavio Coddou’nun kaleme aldığı ikinci metin, çağdaş Brezilya mimarlığıyla ilgili incelemeyi Zein’in bıraktığı yerden ele alarak, geçmiş ile güncel arasında karşılaştırmalı bir değerlendirme yapıyor. Coddou, çağdaş Brezilya mimarlığının uluslararası ortamda nasıl yeniden yer aldığını anlatırken, ülkedeki genç nesil mimarların sahip olduğu kolektif bilince ve vazgeçilmeyen sadelik arayışına vurgu yapıyor. Brezilyalı mimarlar Gabriel Duarte ve Renata Bertol ise, “Katı Rasyonalizm mi, Biçimsel Gelişigüzellik mi?” başlığı altında genç kuşak mimarların beton malzeme kullanımıyla ilgili eleştirel bir değerlendirme yapıyorlar. Son olarak, Alper Semih Alkan ise Hollanda’da düzenlenen Çağdaş Brezilya sergi dizisi üzerinden Brezilya’nın son dönemdeki kentleşmesinin dışarıdan bir gözle uluslararası ortamda nasıl okunduğunu gözler önüne seriyor.
(more…)