11. İstanbul Bienali bugün Antrepo No.3’te yapılan basın toplantısı’nın ardından açıldı ve PAB da oradaydı. : )
Ne yazık ki organizasyonel ve teknik açıdan biraz sorunlu bir basın açılışı olmasına rağmen sergi mekanlarını gezmeyi merakla bekliyoruz!
Yarışma açılsın, yok jüri seçsin, yok halk seçsin derken Yeni Karaköy İskesi’nin projesi çoktan tamamlanmış. Türkiye Denizcilik İşletmeleri Binası’nın önünde daha önceden park olarak kullanılan alan yakın zamanda açık bir sebep gösterilmeden temizlenmişti. Yeni iskele de bu alana yerleşecekmiş.
İnternette dönen haberlerde şu şekilde tanımlanmış bina:
…cephe oluşumunda rasyonel ve yalın mimari anlatım dili seçildi.
Çelik konstrüksiyon taşıyıcı sistemli bina demonte olduğu için gerektiği zaman sökülüp başka bir yere taşınabilecek. Çelik ve cam görünümlü iskele binası 3 metre yükseklikten sonra saçak altına kadar güneş kırıcı ahşap kafeslerle kaplanarak çevre binalarla yarışmayan bir yapı olarak tasarlanacak.
Gemilerin yoğun saatlerde yanaşması için 1 no’lu iskeleden yaklaşık 70 metre mesafede bulunan eski iskele, birbirine hafif çelik konstrüksiyon üzeri membran örtü sistemi ile kaplanarak bağlanacak. İskeleler ve yürüme yolu masif ahşap döşenecek.
Proje dahilinde yeniden düzenlenecek deniz ile ön sıra binalar arasındaki alanların döşeme kaplaması doğal granit olacak.
En azından taklit Osmanlı yapısı görünümlü iskelelerden vazgeçilmesi sevindirici ama batan iskelenin olumlu yanlarını tamamen unutmak neden? Su üzerinde dubalarla taşınan iskele, karadaki dar geçiş alanına dokunmadan ve alanı sıkıştırmadan yaya akışına olanak veriyordu.
Seçilen arazi, yani TDİ Binası’nın önündeki eskiden park olan boşluk doldurulmalı mıydı, daha iyi bir şekilde değerlendirilemez miydi?
Bir başka soru da projenin mimarının kim olduğu.
Cumartesi akşamüstü Caddebostan sahilyolunda keyifli bir “eylem” vardı. 50′nin üzerinde bisikletli (ve aralarda birkaç patenli) orta şeride sarkacak kadar bir yoğunlukta sağ şeritten ilerliyor ve tempolarıyla trafiği yavaşlatıyorlardı. Caddebostan ışıklarda durdukları ve trafiği birkaç dakikalığına “kilitlediklerinde” niyetleri anlaşıldı: “Arabadan İn, Bisiklete Bin!”
Daha sonra internette küçük bir aramayla bunun her ayın son Cumartesisi tekrarlanan bir hareket olduğunu öğrendim. Yayalar ve bisikletlilerin hakları için pedal çeviren bu ekip, dünyada tekrarlanan bir hareketin İstanbul ayağı.
Critical Mass’in sitesindeki açıklamaya göre bu etkinlik bir protesto değil, bir kutlama ve “terimin kökeni Çin’de ışıksız kavşaklarda otomobiller ve bisikletler arasındaki geçiş önceliği anlaşmasına dayanıyor. Bisikletliler kavşakta yığılıp kritik bir “çoğunluğa” ulaşınca kavşaktan geçerler. Critical Mass ismini taşıyan ilk bisiklet buluşması ise 25 Eylül 1992 Cuma günü saat 18:00’de San Francisco’da gerçekleşmiş, ve buradan bütün dünyaya yayılmıştır.”
’Here & There’ projesi yüksek yoğunluklu şehirler üzerine farklı bir projeksiyon yöntemi uygulanarak oluşturulmuş haritalar sunuyor. Kullanıcı şehrin içindeki 3 boyutlu noktasal mekanlardan plan düzlemindeki şehrin diğer bölümleri ile kesintisiz bir bağlantı kurma imkanı sağlıyor. Daha fazlası için: http://schulzeandwebb.com/hat/
Urban Age için çalışmalar yapan PAB’ın da dahil olduğu 5 farklı grubun işlerini yakından takip etmek için şu bloğu kullanabilirsiniz.
Modern mimarlığın azılı düşmanı Prens Charles yıllar sonra tekrar saldırıya geçti.
Yıllar önce modern mimariyi bir çıbana benzeten prens, Trafalgar’daki Ulusal Galeri ek binasının klasik postmodern bir dilde yapılmasını sağlamıştı. Şimdi de Richard Rogers’ın Londra Chelsea’de inşa edilmek üzere tasarladığı modern görünümlü lüks konutlar projesinin, mimardan alınarak klasik mimari uslubun uzmanı Chelsea’li bir mimara verilmesini istiyormuş. Bu amaçla da arazinin sahibi aileye (Katar Emiri) ve inşaat firmasına bile gerekli yazıları yazmış.
Bunu duyan 10 star mimar da bir araya gelerek prense açık bir mektup yazarak imzalamış. İçlerinde Foster, Gehry, Hadid, Piano ve Nouvel’in da bulunduğu ekip Charles’ı, mevkisini kullanarak açık ve demokratik bir planlama sürecini etkilemekle suçluyor.
Yıllardır cam ve çelik yerine geleneksel görünümlü taş ve tuğla yapıları savunan prens, Leon Krier’in kurucusu olduğu New Urbanism akmının destekçisi. Bu akım, son yıllarda küresel ısınma ve sürdürülebilirlik konularına vurgu yapıyor olsada, söz konusu sorunlara modern mimari ile de cevap verilebileceğini göz ardı ederek, klasik mimari biçim ve malzemelerden vazgeçmiyor.
Öğrencilik dönemimde araştırma konusu olarak New Urbanism bana verildiğinde, bu akımda üretilen projelerin çizimlerini çizgi film karelerine benzetmiş ve 21. yüzyıl insanındansa çizgifilm karakterlerinin bu “yeni” kentlere daha çok yakışacağını düşünmüştüm. Bunu ispatlamak için kullandığım aşağıdaki proje ise şu anda çoktan Belçika’daki arazisine yerleşmiş olmalı.
Bakalım bu yeni savaşı yine Prens Charles kazanabilecek mi?
Kentlerin sorunlarını ve geleceklerini tartışmak üzere düzenlenen Urban Age konferansı 5-6 Kasım 2009 tarihlerinde İstanbul’da düzenlenecek. Önceki senelerde New York, Londra, Şanghay, Mexico City, Johannesburg, Berlin, Mumbai, Sao Paulo gibi megakentlerde düzenlenen konferans için politikacılar, akademisyenler ve farklı birçok disiplinden katılımcı İstanbul’da buluşacak.
Urban Age, İstanbul için geçerli olan ulusal politikaları, şehir sınırları içerisindeki büyüme formunu, toplu taşımayı, kent çepelerindeki yoğun yeni yapılaşma ile kentsel yaşama katılımın çok kültürlü yapıdaki durumunu tartışacak.
Konferans öncesi, London School of Economics ve Arkitera Mimarlık Merkezi önderliğinde, kentin genç mimar ve planlamacılarının oluşturduğu beş ekip İstanbul’un geleceğini ilgilendiren konular üzerine çalışacak. Çalışmalar sonucunda ortaya çıkacak fikirler, analizler, sonuçlar Urban Age konferansı öncesi ve sırasında tartışılacak. Bu süreçte İstanbul üzerine kafa yoracak ekiplerden biri de PAB!
Konut ve Kentsel Gelişme Bakanlığı
!!!!????
Turizm ve kültür’ün halen tek bir bakanlıkta toplandığı bir ülkede, kentsel gelişme bakanlığını hayal etmek çok mu imkansız?
Son zamanlarda ofisimizin bulunduğu Yüksekkaldırım Caddesi’ni renklendiren grafitilerin sayısı iyice arttı. Özellikle Pazar günleri kepenkler kapalıyken çalışmaları incelemek mümkün. En çok tekrar eden figürler ise yumruk ve göz.
